Όταν σκεφτόμαστε την Κέρκυρα, οι περισσότεροι φανταζόμαστε την παλιά πόλη με τα ενετικά καντούνια, τις κοσμοπολίτικες παραλίες και τους δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς. Όμως το νησί των Φαιάκων έχει πολλά ακόμη να προσφέρει, ειδικά σε όσους επιδιώκουν να γνωρίσουν την πιο αυθεντική, ήρεμη και γνήσια πλευρά του. Μακριά από τη βουή των πολυσύχναστων θέρετρων, η ενδοχώρα της Κέρκυρας φιλοξενεί μικρούς θησαυρούς, χωριά σχεδόν άγνωστα στον μαζικό τουρισμό, τα οποία όμως κρύβουν ομορφιά, παράδοση και ιστορία.
Οι Βαρυπατάδες, το Βαλανειό, οι Βουνιατάδες και τα Δραγωτινά αποτελούν μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα αυτών των χωριών. Χτισμένα ανάμεσα σε λόφους, ελαιώνες και πυκνή βλάστηση, με πέτρινα σπίτια, παλιές εκκλησίες και στενά δρομάκια, προσφέρουν μοναδικές εμπειρίες στον ταξιδιώτη που επιθυμεί να ξεφύγει από τα συνηθισμένα.
Βρίσκονται στη μέση περίπου του νησιού, κοντά στο γραφικό χωριό Πέλεκας, και περιβάλλονται από έναν από τους παλαιότερους ελαιώνες της Κέρκυρας, τον θρυλικό Κερκυραϊκό ελαιώνα. Οι Βαρυπατάδες έχουν χαρακτηριστεί παραδοσιακός και διατηρητέος οικισμός, κάτι που γίνεται αμέσως εμφανές στον επισκέπτη που θα περιπλανηθεί στα λιθόστρωτα δρομάκια και θα αντικρίσει τα σπίτια με τις κεραμιδένιες στέγες, τις καμάρες και τα παλιά πετρόχτιστα αρχοντικά. Τα λιγοστά καφενεία του χωριού προσφέρουν παραδοσιακά ροφήματα και κουβέντες με ντόπιους που δεν βιάζονται ποτέ. Στο κέντρο του χωριού, η παλιά εκκλησία του Αγίου Στεφάνου ξεχωρίζει με το καμπαναριό της και τις μοναδικές εικόνες που φέρνουν στο φως τη βαθιά θρησκευτική παράδοση της περιοχής. Το χωριό αποτελεί βάση για μικρές πεζοπορικές διαδρομές σε μονοπάτια που οδηγούν είτε προς την παραλία Γλυφάδα είτε προς τους λόφους του Πέλεκα.
Ανέκαθεν γνωστό για τη μουσική του κουλτούρα, το Βαλανειό είναι ένα από τα χωριά της βόρειας Κέρκυρας που, παρά τη μικρή του έκταση, κατάφερε να διατηρήσει ζωντανό το πολιτιστικό του αποτύπωμα. Η χορωδία του χωριού, γνωστή απλώς ως «ο Κόρος», αποτελεί σημείο αναφοράς για τους κατοίκους και επισκέπτες, με κορυφαία εκδήλωση τη συναυλία που δίνεται κάθε Δεκαπενταύγουστο στη σκιά της πέτρινης βρύσης, στο κέντρο του χωριού. Η ζωή στο Βαλανειό κυλά ήσυχα, με του; αγρότες της περιοχής να καλλιεργούν ελιές και να διατηρούν ακόμα μικρά αμπέλια και κήπους. Τα σπίτια είναι καλοδιατηρημένα, με έντονα χρώματα στα παντζούρια και λεπτομέρειες που φανερώνουν επαφή με την ενετική αισθητική. Παρά το γεγονός ότι δεν δέχεται μαζικό τουρισμό, το Βαλανειό γοητεύει όσους αναζητούν την ανθρώπινη επαφή, την απλότητα και το χαμηλόφωνο μεγαλείο ενός χωριού που ζει μέσα από τις παραδόσεις του.
Στην αγκαλιά ενός λόφου του νότιου τμήματος του νησιού, οι Βουνιατάδες είναι ένα χωριό που σπάνια περιλαμβάνεται σε ταξιδιωτικούς οδηγούς και αυτό ακριβώς αποτελεί μέρος της γοητείας του. Το χωριό είναι μικρό, με λιγοστούς κατοίκους που όμως επιμένουν να διατηρούν τον τόπο τους ζωντανό. Ο κεντρικός δρόμος καταλήγει σε μια όμορφη πλατεία με την εκκλησία του Αγίου Ιωάννη, όπου κάθε καλοκαίρι πραγματοποιείται πανηγύρι με μουσική και τοπικά φαγητά.
Η περιοχή γύρω από το χωριό ενδείκνυται για φυσιολάτρες και φωτογράφους. Από τους Βουνιατάδες μπορεί κανείς να περπατήσει προς τα χωριά Άνω και Κάτω Παυλιάνα ή προς τα ημιορεινά μονοπάτια που αποκαλύπτουν εντυπωσιακές θέες προς το Ιόνιο. Αν και δεν διαθέτει τουριστική υποδομή, προσφέρει κάτι πολύ πιο ουσιαστικό: την ευκαιρία να αισθανθεί κανείς επισκέπτης σε έναν τόπο που συνεχίζει να υπάρχει όπως ήταν εδώ και δεκαετίες.
Το πιο απομονωμένο ίσως από τα τέσσερα, τα Δραγωτινά βρίσκονται επίσης στο νότιο τμήμα της Κέρκυρας, κοντά στη θάλασσα αλλά αρκετά απομακρυσμένα από τους τουριστικούς δρόμους. Το χωριό είναι μικρό αλλά σαγηνευτικό, με τα λιγοστά σπίτια και την ησυχία να κυριαρχούν στο τοπίο. Η περιοχή έχει ιδιαίτερη σημασία για τους ερευνητές της κερκυραϊκής λαογραφίας, αφού εδώ επιβιώνουν παλιά τραγούδια, ήθη και έθιμα που αλλού έχουν χαθεί. Αξίζει να σημειωθεί ότι κοντά στα Δραγωτινά βρίσκονται και μερικές από τις πιο απομονωμένες παραλίες του νησιού, όπως ο Άγιος Γόρδιος του Νότου και η Κάνουλα, προσβάσιμες μόνο μέσω χωματόδρομων ή με τα πόδια. Η ηρεμία που προσφέρει το χωριό είναι μοναδική, ένα αληθινό καταφύγιο για όσους επιθυμούν να ξεφύγουν από την πολυκοσμία και να αφεθούν στους αργούς ρυθμούς της φύσης.
Η Κέρκυρα είναι ένα πολυδιάστατο νησί. Όσο κι αν οι παραλίες της και η αρχιτεκτονική της πόλης της τραβούν την προσοχή, τα μικρά χωριά της είναι οι σιωπηλοί θεματοφύλακες της ιστορίας, της παράδοσης και της γνήσιας κερκυραϊκής ψυχής. Οι Βαρυπατάδες, το Βαλανειό, οι Βουνιατάδες και τα Δραγωτινά προσφέρουν στους επισκέπτες όχι μόνο όμορφα τοπία, αλλά και μια επαφή με μια άλλη Ελλάδα, πιο απλή, πιο αληθινή, πιο ανθρώπινη. Για όσους λοιπόν αναζητούν τον εμπειρικό τουρισμό, τη σύνδεση με τον τόπο και τους ανθρώπους του, αυτά τα χωριά είναι ιδανικά. Είναι σημεία όπου ο χρόνος μοιάζει να έχει σταματήσει, όχι γιατί αρνείται την πρόοδο, αλλά γιατί σέβεται τη συνέχεια και τη μνήμη.
