Το νησί της Κέρκυρας δέχθηκε ανά τους αιώνες πλήθος διαφορετικών πολιτισμών που διαμόρφωσαν το πολιτιστικό αποτύπωμα του νησιού σε μεγάλο βαθμό. Οι Ενετοί κατόρθωσαν να επηρεάσουν βαθιά την καθημερινή ζωή, τις συνήθειες, ακόμη και την γλώσσα. Από την άλλη, οι Γάλλοι και οι Άγγλοι, οι οποίοι έμειναν για λιγότερο χρονικό διάστημα στο νησί, δημιούργησαν έργα, αντάλλαξαν κοινωνικά χαρακτηριστικά με τους ντόπιους και προσέφεραν ένα μικρό κομμάτι της κουλτούρας τους στο νησί. Πέρα όμως από αυτά λίγοι είναι εκείνοι που γνωρίζουν πως τόσο οι Γάλλοι, όσο και οι Άγγλοι άφησαν ακόμη μια παρακαταθήκη στην Κέρκυρα. Ο λόγος για τα αθλήματα με τα οποία ασχολείται μέχρι και σήμερα ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού του νησιού.
Ίσως το γνωστότερο από αυτά είναι το κρίκετ. Το συγκεκριμένο παιχνίδι το οποίο θα βρει κανείς κυρίως στην Κέρκυρα και όχι στην υπόλοιπη Ελλάδα, πρωτοεμφανίστηκε όπως είναι λογικό, την εποχή που το νησί τελούσε υπό βρετανική κατοχή. Η ιστορία πίσω από το ιδιαίτερο αυτό άθλημα αναφέρει πως παίχτηκε για πρώτη φορά στις 23 Απριλίου του 1823, ανήμερα της γιορτής του Αγίου Γεωργίου. Οι περισσότεροι από τους νέους Κερκυραίους ενθουσιάστηκαν από το άθλημα και ξεκίνησαν να το μελετούν και να το μαθαίνουν με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν και οι πρώτες ομάδες. Σημείο αναφοράς αποτελεί η ίδρυση του Κερκυραϊκού Γυμναστικού Συλλόγου το 1893 ενός από τα παλαιότερα σωματεία στην Ελλάδα που λειτουργεί μέχρι και σήμερα. Με το πέρασμα τον χρόνων ολοένα και περισσότερες ομάδες ιδρύθηκαν με αποτέλεσμα το κρίκετ να αποτελέσει ένα δημοφιλές για την Κέρκυρα άθλημα. Σήμερα αποτελεί μάθημα γυμναστικής στα σχολεία όλου του νησιού, ενώ αξίζει να σημειωθεί πως η Ελληνική Ομοσπονδία Κρίκετ είναι η μοναδική που εδρεύει εκτός τον Αθηνών και στεγάζεται στο Εθνικό Αθλητικό Κέντρο της Κέρκυρας.
Το άθλημα του κρίκετ παίζεται κυρίως με 11 παίκτες, αλλά και έναν αναπληρωματικό, ο οποίος λαμβάνει μέρος στο παιχνίδι υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Το παιχνίδι διεξάγεται σε γήπεδο με οβάλ σχήμα, με ένα ορθογώνιο κεντρικό τμήμα (pitch) στο κέντρο, μήκους περίπου 20 μέτρων. Εκεί τοποθετούνται τα “γουίκετς” – τρεις κάθετες ξύλινες μπάρες. Η μία ομάδα ξεκινά ως επιτιθέμενη (batting) και προσπαθεί να συγκεντρώσει όσο το δυνατόν περισσότερους πόντους (runs), ενώ η άλλη αμύνεται (bowling /fielding). Οι δύο παίκτες της επιτιθέμενης ομάδας βρίσκονται στο pitch και χτυπούν τη μπάλα με το μπαστούνι, προσπαθώντας να τρέξουν μεταξύ των γουίκετς για να σκοράρουν. Ο παίκτης της αμυνόμενης ομάδας ρίχνει τη μπάλα (bowler), προσπαθώντας να πετύχει το γουίκετ ή να αποτρέψει το χτύπημα. Ο αγώνας τελειώνει όταν όλοι οι παίκτες της επιτιθέμενης ομάδας έχουν αποβληθεί ή ολοκληρωθούν οι προβλεπόμενες προσπάθειες (overs). Στη συνέχεια οι ρόλοι αλλάζουν. Νικήτρια είναι η ομάδα με τους περισσότερους πόντους.
Ένα ακόμη παιχνίδι που αποτελεί σημείο αναφοράς στην Κέρκυρα είναι το Πετάνκ. Το παιχνίδι αυτό οφείλει την δημοσιότητά του στην Κέρκυρα, στους Γάλλους οι οποίοι βρέθηκαν στο νησί για δύο διαφορετικές περιόδους αρχικά το 1797 μέχρι το 1799 και στη συνέχεια και πάλι το 1807 μέχρι και το 1814. Μια άλλη εκδοχή αναφέρει πως το Πετάνκ πρωτοήρθε στην Κέρκυρα από τους Μαλτέζους, οι οποίοι στην περιοχή του Κωτσέλα συνήθιζαν να απολαμβάνουν το παιχνίδι. Οι συνήθειες είτε των Γάλλων, είτε των Μαλτέζων, δεν μπορούσαν παρά να τραβήξουν τα βλέμματα των ντόπιων. Έτσι έγινε και με το Πετάνκ, ένα παιχνίδι που δεν απαιτεί καλή φυσική κατάσταση και βασίζεται κυρίως στην στρατηγική και την αντίληψη. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο το Πετάνκ προσεγγίζει κυρίως άτομα μεγαλύτερης ηλικίας που αναζητούν την ένταση του παιχνιδιού και την προσπάθεια για την νίκη.
Σήμερα πολλοί είναι εκείνοι που κάθε απόγευμα συναντώνται στο άλσος της Γαρίτσας και απολαμβάνουν το παιχνίδι σε ειδικά διαμορφωμένους χώρους. Το παιχνίδι παίζεται συνήθως ανάμεσα σε δύο άτομα (ατομικό), δύο ομάδες των δύο (διπλό) ή δύο ομάδες των τριών παικτών (τριπλό). Κάθε παίκτης ή ομάδα έχει από δύο έως τρεις μπάλες. Το παιχνίδι ξεκινά με μία ομάδα να ρίχνει το κουσόν σε απόσταση 6 έως 10 μέτρα και στη συνέχεια να προσπαθεί να φέρει τη μπάλα όσο πιο κοντά γίνεται σε αυτό. Οι αντίπαλοι παίκτες επιχειρούν είτε να φτάσουν πιο κοντά στο κουσόν είτε να απομακρύνουν τις μπάλες των αντιπάλων με ακρίβεια. Όταν όλες οι μπάλες έχουν ριχτεί, μετριούνται οι πόντοι: κάθε μπάλα που είναι πιο κοντά στο κουσόν από τις αντίπαλες κερδίζει έναν πόντο. Το παιχνίδι συνεχίζεται μέχρι μία ομάδα να φτάσει τους 13 πόντους.
Τόσο το κρίκετ όσο και το πετάνκ, αποτελούν την απόδειξη πως οι πολιτισμοί που πέρασαν από την Κέρκυρα άσκησαν επιρροή τόσο στο ίδιο το νησί όσο και στους κατοίκους του. Διαμόρφωσαν συνήθειες και προσέφεραν στους κατοίκους διεξόδους από την καθημερινότητα και την ρουτίνα.
